News‎ > ‎

Parents' Day Message.

posted Jul 30, 2014, 2:16 AM by Myanmar Signis


Worship of ancestors and  respect to elders is  a great hall mark of eastern  culture.  Today we commemorate the feast of St Ann and Joachim, the parents of our Mother Mary. Jesus said to his disciples :  Know the tree by its fruits (Mt 7:17). We know the tree  that bore our virgin mother, the model of virtue.  We also know the fruit of her womb- Jesus.   (Lk 1:42).

Bible calls upon us to “honor your father and Mother  Honor your father and your mother, so that you may live long in the land the LORD your God is giving you. (Ex 20:12; Mk 7:10). St Paul exhorts  every child: Children, be obedient to your parents in all things, for this is well-pleasing to the Lord. (Col: 3: 20)

Myanmar culture considers parents next to God.   Every Buddhist and Christian child   genuflects and gives respect to the parents.  Parents are raised to a very high level in the culture of Myanmar.

So as Christians from Myanmar, we bring a deep understanding of our faith, which celebrates our God as a Trinity – Father, son and the Holy Spirit.  We  call  God our  Abba, daddy, so close and so loving and lovable. And because we are sons, God sent forth the Spirit of his Son into our hearts, crying, Abba, Father.  (Gal: 4:6).  Yes, Our religion creates all of us as brothers and sisters in  the Lord.  The integrity of the family affirms the divine origin of all of  us, especially our parents who collaborate with God in giving life to us. 

As Christians today we celebrate life, we say thanks to our parents, we say thanks to our families.  Our Holy Father Pope Francis has  convened the Third Extraordinary General Assembly of the Synod of Bishops, to be held in the Vatican from 5 to 19 October 2014, on the theme “The pastoral challenges of the family in the context of evangelization.   More than ever the integrity of family is  threatened by  sad life styles in the West.   Many of the rich countries have given up having families and in many countries there are more pet dogs than children.   The gift of life is being  proactively refused.  Humanity stands at a peril.  At this moment we deeply appreciate those   young men and women who continue to get into family way  and have children despite the challenges of modern life.

I wish to turn our attention this year to the urgent need for unity in the family of Myanmar. We are a colourful nation, like seven children we belong to seven major ethnic groups.  We are all sons and daughters of a great nation. God has blessed us with abundant  gifts – natural and human resources.  Our nation has been coveted in history for her beauty, grace of her people and the huge natural resources.

But  the nation is bleeding now.  Stabbed repeatedly by the dagger of hatred, we have seen  people dying in  Rakhine state, in Mandalay, in Metalia  and in Kachin and Karen.    During the military regime, the rulers  put up a statue of unity – a statue in which the father is instructing  his  chronically quarelling sons towards the path of Unity.    He asks them to break a single stick which every son breaks without any problem, but when he asks the  two sons to break a bundle of sticks  both the sons could not  break.   Unity, the father tells the sons, is the strength.  Not hatred.

Myanmar stands at the knife edge of life and death today.   What we do today and the next five years will determine our fate and history.  Prosperity or poverty? Peace or  chronic war? Development or  displacement?   Unity in diversity or   unending conflicts? The destiny of Myanmar is in the hands of us all. 

But we are not hopeful at the present state. Some of the hard core men have chosen to mainstream hatred in the streets of Myanmar.   We condemn all violence, from any one, from any religion.  Blood and tears is becoming the   norm for some communities in Myanmar.  Does the blood have a religion?  Does the tear have a religion?   Every man’s blood is the blood of all Myanmar people.   Every human tear is the tear of all Myanmar people.  Those who preach hatred against any community are the real enemies of  ALL  Myanmar people. You are destroying the family spirit of  this country.  You bring shame and distress to any religion you belong.

Peace is the only path for the family of Myanmar.

What has pained  men and women of good will  of all religions  in Myanmar  is the absence of peace in this nation for the last sixty years.  After 1947 we did not enjoy a single year without civil conflict.  The blood and tears shed by so many  to gain freedom  is not for  any particular community. All  communities worked for this nation.  Even among the list of Martyrs who were killed   with General Aung San, there were two Muslims, U Abdul Razak, the Minister for Education and Planning and his body-guard Maung Htwe.  The  rainbow nation envisaged by  General Aung San was  cast into  fire of hatred.  He is called as the father of the nation. How can this nation go against  the wish of the father, who  gave his blood to see freedom for all. Peace cannot be  imposed, peace is negotiated among various communities.   General Aung San understood this and tried to  reach agreement with all in Panglong Agreement.   Our nation started as  a Union of Myanmar.  The founders who fought for the freedom of this country  never envisaged a nation based on unitary  structure, one nation, one religion and one language.

Why this nation continues to bleed?  Why do we  continue  bury our young men and women in unknown graves in the war areas?  Why is that international community is more worried now than ever about the safety of some sections of the nation?

Any nation that refuses to accept that  peace comes through justice does so at its own peril. Pope Paul VI urged the world : True peace is born out of Justice.    It was envisaged as a  nation that lives like a family, knowing  that we are different, our unity lies in  diversity and not in uniformity.  Our diversity is our wealth.   Nations that sought uniformity through violence and coercion has met their hell of hatred,  blood bath of  war and displacement.    Those who refuse to learn from history are  condemned to repeat the mistakes of history, warned the English  Politician Edmund Burke.

I sense a great conspiracy against Myanmar during this time.  Ordinary men and women wishes to live in peace and harmony.    I know a Kachin Catholic Priest  who was waiting for  a long time for a kidney donor to alleviate his painful sickness.   A Buddhist monk  came forward to donate one of kidney freely, without any  expectation. This is the real Myanmar, this is the height of  the grace and grandeur of that great religion.   In times of Nargis cyclone 2008, how communities reached out one another, protected one another like their own brothers and sisters? If we can share parts of the body with ourselves, how come a nation fights over ‘exclusiveness’ of  one religion.

The nation needs education, health and  human development. We are emerging from a dark tunnel of oppression. We are all victims.  Streaks of hope  in the last two years.  But powers of darkness also  made their presence.  We have seen thousands of our Muslim brothers and sisters becoming refugees, hundreds of them killed.  Not only them, others  too were killed.

Land is being grabbed by big companies, millions of our country   men and women could not come back to motherland, human trafficking and drug  is destroying the future of the nation.  These are the evils  this nation must face as a family.   Our leaders must  show the sagacity of  parents in guiding their children towards  great future.  We   were a great nation, we will be a great nation. 

That can come only  when all, specially religious leaders from all communities, are blessed with  wisdom of our parents, who wish every good for every child and special attention to the  weak child.  We cannot allow a community being persecuted continuously.   This nation’s future is embedded in the acceptance that   unity  in diversity,  dignity in  difference. 

On this parents day, we wish all of elders of the country   good health, sagacity and foresightedness. To all the others  we end with the  warning words of  Martin Luther King Jr :

This world will have to weep  not for the  evil deeds of the bad men

But for the appalling silence of  good men.

+ Archbishop Charles Bo. Yangon

မိဘမ်ားပြဲေန႕အတြက္ ဆရာေတာ္ခ်ားလ္(စ္)ဘို၏ အမွာစကား

စည္းလံုးျခင္းသည္ ခြန္အား - မတူျခားနားျခင္း၌ - ဂုဏ္သိကၡာ

ေလးစားအပ္ပါေသာ၊ ေသာတရွင္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမတို႔၊

မိဘ၊ ဘိုးေဘးမ်ားကိုကိုးကြယ္၊ ရိုေသသမႈျပဳျခင္းဟာအေရွ႕တိုင္းရိုးရာရဲ႕ ထူးျခားတဲ့ လကၡဏာတစ္ခု ျဖစ္တယ္။ ဒီေန႕ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အမိမယ္ေတာ္မာရိယားမိဘႏွစ္ပါးျဖစ္တဲ့ ရဟႏၱာ - အားနားနဲ႕ ေဂ်ာ့ကင္းတို႕ရဲ႕ ပြဲက်င္းပၾကတယ္။ သခင္ေယဇူး မိမိတမန္ေတာ္ၾကီးမ်ားကို မိန္႕ဆိုတဲ့စကား တစ္ခြန္းရွိတယ္။ မာေတ ၇း၁၇ “ေကာင္းေသာအပင္သည္ ေကာင္းေသာ အသီးကိုသီးတတ္၏” ကညာစင္မာရိယား မယ္ေတာ္ကိုသီးပြင့္ေစေသာ အပင္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႕ သိၾကတယ္။ မယ္ေတာ္ရဲ႕ ၀မ္းေတာ္အသီးအပြင့့္ျဖစ္တဲ့ ခရစ္ေတာ္သခင္ေယဇူးကိုလည္း ကၽြႏ္ုပ္တို႕သိၾကတယ္။ (လုကား ၁း၄၂) အမိအဘကိုရိုေသေလးစားဘို႔ က်မ္းစာေတာ္ျမတ္က အမိန္႕ေပးထားတယ္။

ထြက္ေျမာက္ရာက်မ္း ၂၀း၁၂ “ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာ၀ရဘုရား ေပးသနားေတာ္မူေသာ ျပည္၌ သင္၏အသက္တာရွည္မည့္အေၾကာင္း၊ သင္၏ မိဘကိုရိုေသစြာျပဳေလာ့”

ရွင္ေပါလုက- သားသမီးတိုင္းကိုအားေပးထားတယ္။
ေကာလာသဲ ၃း၂၀ “ သားသမီးတို႕ မိဘစကားကိုနားေထာင္ၾကေလာ့။ မိဘစကားကို နားေထာင္ျခင္း အမႈသည္ သခင္ဘုရား ႏွစ္သက္ေတာ္မူေသာ အမႈျဖစ္၏” ျမန္မာ့ရိုးရာထဲမွာ ဘုရားသခင္ျပီးရင္ မိဘမ်ားကိုဦးစားေပးတယ္။ ဘုရားနဲ႔တစ္ဂိုဏ္းထဲထားၿပီးမိဘကို ရိုေသဂါရ၀ျပဳၾကတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္ျဖစ္ေစ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ေစ သားသမီးမ်ားဟာ မိဘမ်ားေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ရွိခိုးကန္ေတာ့ ေလ့ရွိၾကတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ မွီ၀ဲေနထိုင္ၾကတဲ့ ခရစ္ယာန္မ်ား ကုိယ္ယံုၾကည္လက္ခံတဲ့ အတိုင္း ဘုရားသခင္သည္ သံုးပါးတစ္ဆူခမည္းေတာ္-သားေတာ္-၀ိညာဥ္ ေတာ္ျဖစ္တယ္။ ဘုရားကို “အဗၺ” အေဖလို႕ရင္းႏွီးစြာ ခ်စ္ခင္စြာ ခ်စ္စရာ ေခၚၾကတယ္။

”သင္တို႕သည္ သားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဗၺ -အဘဟုေခၚတတ္ေသာ သားေတာ္၏ ၀ိညာဥ္ေတာ္ကို သင္တို႕ စိတ္ႏွလံုးထဲသို႕ ဘုရားသခင္ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။ (ဂလာတိ - ၄း၆)

ဘာသာတရားဟာအေရးပါေသာ အခ်က္တစ္ခ်က္ကိုလမ္းညႊန္ျပေနတယ္။ ဒို႕အားလံုးဟာ မိသားစုတစ္စုတည္းမွာရွိတဲ့ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား ျဖစ္ၾက တယ္။ ဒို႕အားလံုးဘုရားစီက လာၾကတယ္။ ဘုရားရွင္နဲ႕ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ျပီး မိဘမ်ားဟာ သားသမီးရတနာမ်ား ရရွိၾကတယ္ဆိုတာ ဒို႕တစ္ေတြယံုၾကည္ လက္ခံၾကတယ္။

မိဘမ်ားကိုအထူးေက်းဇူးတင္ကန္ေတာ့လ်က္ - မိသားစုကိုလည္း ေက်းဇူးဦး ပါကရတင္ရွိ ပါတယ္။
ရဟန္းမင္းၾကီးသူေတာ္ျမတ္ ဖရန္စစ္ကလည္းပဲလာမည့္ ေအာက္တိုဘာ ၅-၁၉ ထိ ဖိတ္ေခၚထားတဲ့ အစည္းအေ၀းၾကီးမွာ “ဒီေခတ္သမယမိသားစုမ်ား ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ စိန္ေခၚ သံေတြကို ေဆြးေႏြးၾကမွာျဖစ္တယ္” ျပီးခဲ့ေသာ ကာလထက္ ယၡဳမ်က္ေမွာက္အခ်ိန္မွာ မိသားစုမ်ား
ေနပံုထိုင္ပံုဟာအိမ္ေထာင္စုမ်ားရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာတည္တံ့ ခိုင္ျမဲမႈကိုလံုး၀ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတယ္။ ၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံေတြမွာ အိမ္ေထာင္မိသားစု ရရွိေရးကို မလိုလားၾကေတာ့ဘူး။
ႏိုင္ငံမ်ားမ်ားမွာအသည္းစြဲသားသမီးခေလးေတြထက္ အသည္းစြဲ ေခြးေတြက ပိုမ်ားေနတယ္။ လူ႕အသက္ ရတနာေက်းဇူးကို လံုး၀မလိုလားတဲ့ ဒီေခတ္ၾကီး မွာ လူ႕ေဘာင္တစ္ခုလံုးအႏၱရယ္ ေခ်ာက္ကမ္းပါး ထိပ္မွာ မတ္တပ္ရပ္ ေနတယ္္။

ေခတ္ရဲ့ ေရလႈိင္းအေတြးအေခၚစရိုက္ကိုဖီလာဆန္႔က်င္ၿပီး- ရိုးစင္းစြာ ေနၾက တဲ့ မိသားစုမ်ား၊ သားသမီးတစ္စုတစ္ရံုးနဲ႔ေနၾကတဲ့- မိခင္ငယ္မ်ား၊ ဖခင္ငယ္မ်ားကို ဂုဏ္ျပဳခ်ီးမြမ္းပါတယ္။ အသိအမွတ္ ျပဳပါတယ္။ တန္ဖိုးထား ပါတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳးမိဘမ်ားပြဲေန႔မွာ- ကၽြႏု္ပ္အေနနဲ႔- ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးရဲ႕ မိသားစု ႀကီးကိုအာရံုျပဳ အေရးေပးလိုပါတယ္။ စည္းလံုးေရးအတြက္ အေရးတႀကီး လိုအပ္ခ်က္ကိုေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဟာ ေရာင္စံု (၇) မ်ိဳးရွိတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ သားသမီး (၇) ဦးလို၊ တိုင္းရင္းသား (၇) စံုလက္တြဲေနၾကတဲ့ ျပည္ေထာင္စုႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒို႔အားလံုးဟာ ဒီႏိုင္ငံေတာ္ရဲ့သားမ်ားသမီးမ်ားျဖစ္ၾကတယ္။ ဘုရားသခင္ ဟာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို သယံဇာတႀကြယ္ဝျခင္း၊ လူ႕အစြမ္းအစထက္ ျမတ္ျခင္းေက်းဇူးမ်ားပိုလွ်ံစြာနဲ႔ ေပးသနားေတာ္မူတယ္။

သမိုင္းတစ္ေလွ်ာက္လွပသိမ္ေမြ႔ခဲ့တယ္။ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားသီးခံတတ္တယ္။ သယံဇာတ လည္း ၾကြယ္ဝခဲ့တယ္။

ဒါေပမဲ့ လတ္တေလာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးဟာ အထိအခိုက္မ်ားၿပီး ေသြးထြက္ သံယိုျဖစ္ေနတယ္။ အမုန္းတရားနဲ႔ ဓါးထိုးခံေနရတယ္။ ရခိုင္နယ္၊ မႏၱေလး၊ မိတၳီလာနဲ႔ ကခ်င္နယ္မွာ ညီအစ္ကို အခ်င္းခ်င္းသတ္ျဖတ္ေနၾကတယ္။

စစ္အစိုးရမွာတုန္းကဆင္းတုရုပ္ထုမ်ားေတြ႔ရပါတယ္။ စာေပေတြထဲမွာလည္းပဲ ေရးေလ့ ရွိတယ္။ ဖခင္ဟာရန္ျဖစ္စကားမ်ားတဲ့ သားသမီးမ်ားကို ထင္းေခ်ာင္းေလး တစ္ေခ်ာင္းစီ ခ်ိဳးခိုင္းတယ္။ လြယ္လင့္တကူခ်ိဳးႏိုင္တယ္။ ထင္းေခ်ာင္းေလးေတြစုၿပီး၊ ထင္းစီးကိုက်ေတာ့ မခ်ိဳးႏိုင္ၾကဘူး။ စည္းလံုး ျခင္းဟာခြန္အာ။ အမုန္းတရားမဟုတ္ပါဘူး။

ဒီေန႔ ျမန္မာျပည္ႀကီးဟာအသက္နဲ႕အေသ။ ရွင္ျခင္းနဲ႔ေသျခင္းၾကား၊ အစပ္မွာရပ္ေနတယ္။ ဒီေန႔လုပ္ၾကတာေတြဟာအနာဂါတ္ရဲ့ ကံၾကမၼာကို ပံုသြင္းေနၾကတယ္။
- တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးျခင္းလား။
- ဆင္းရဲဒုကၡေဝဒနာလား။
- ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းလား။
- အေတာမသတ္ႏိုင္တဲ့ျပည္တြင္းစစ္လား။
- ႀကီးထြားေပၚေပါက္မဲ့ဘဝလား
- အိမ္ပစ္ ယာပစ္ ရမဲ့ဘဝလား။
- မတူကြဲျပားျခင္းထဲမွာစည္းလံုးျခင္းလား။
- ေတာမီးမသတ္ႏိုင္တဲ့ အျငင္းအပြားပဋိပကၡလား?
ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ကၾကမၼာဟာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လက္ထဲမွာရွိပါတယ္။ “ကံ” ဆိုတာ အလုပ္၊ ကိုယ္လုပ္လို႔ ကိုယ္ရတယ္။ ကိုယ္ခံရတာေပါ့။

ဒါေပမဲ့ လတၱေလာအေျခအေနကို ၾကည့္ၾကမယ္ဆိုရင္ ရႈလို႔မေကာင္းပါဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကုန္သေယာင္ေယာင္ျဖစ္ေနတယ္။ အဓိကက်တဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ခ်ိဳ႕ဟာ အၾကမ္းဖက္ျခင္းကို အားေပး ၾကတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အေနနဲ႔ အၾကမ္း ဖက္တာအားလံုး၊ အားလံုး မည္သူမည္ဝါကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ကိုးကြယ္ ဘာသာကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လံုးဝလံုးဝေဝဖန္ရႈတ္ခ်ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ရွိ တစ္ခ်ိဳ႕ အသိုင္းအဝိုင္း မွာေသြးထြက္သန္ယိုတာနဲ႔ မ်က္ရည္မ်က္ခြက္နဲ႔ ေနရတာဟာ ပံုမွန္ျဖစ္ရိုးလို႔ပဲခံစားေနရတယ္။
ေသြးမွာယံုၾကည္ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာရွိလား။
လူတိုင္းရဲ့ေသြးဟာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြရဲ့ေသြးပါ။
လူတိုင္းရဲ႕ မ်က္ရည္ေပါက္ဟာ - ျမန္မာျပည္သူ/ျပည္သားမ်ားရဲ႕ မ်က္ရည္ ေပါက္ေတြပါဘဲ။ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုကိုမုန္းတီးဘို႕ရန္ေဟာေျပာ၊ နားခ်တဲ့ သူေတြဟာ ျမန္မာျပည္သူ/ ျပည္သားေတြရဲ႕ တကယ္အစစ္ရန္သူေတြပါ။ သင္တို႕ဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးရဲ႕ မိသားစု စိတ္ဓာတ္မွန္ကိုဖ်က္ဆီးေနၾကတယ္။ သင္တို႕ဟာကိုယ္ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာယံုၾကည္မႈကိုအရွက္ရေစတယ္။ ထိခိုက္နာက်င္နစ္နာေစတယ္။

ျမန္မာျပည္မိသားစုၾကီး -ေလွ်ာက္လွမ္းရမည့္တစ္ခုတည္းေသာလမ္းဟာ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း လမ္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာမွီ၀ဲေနထိုင္ၾကတဲ့ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းရွိၾကတဲ့ ဘာသာေပါင္းစံုက လူၾကီးသူမမ်ားကို ေ၀ဒနာျဖစ္ေစတာဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း (၆၀) လံုး ျငိမ္းခ်မ္းေရးမရွိခဲ့ဘူး။ တစ္ႏွစ္ရယ္လို႕ အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္းစစ္မျဖစ္တဲ့ ႏွစ္မရွိခဲ့ဘူး။ လြတ္လပ္ ေရးရရွိဘို႕ အမ်ားသြန္းခဲ့တဲ့ ေသြးမ်က္ရည္ဟာ လူတစ္မ်ိဳးတစ္ဖြဲ႕အတြက္ပဲ မဟုတ္ပါဘူး။ အဖြဲ႕တိုင္း၊ လူစုတိုင္းဒီႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ၾကိဳးပမ္းခဲ့တယ္။ July 19 ရက္ 1947 အသက္လွဴခဲ့ၾကတဲ့ အာဇာနည္ေတြၾကည့္ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းနဲ႕ အတူမူစလင္ ႏွစ္ဦးပါတယ္။ ဦးအပ္ဒူရာဇတ္ ပညာေရးနဲ႕ စီမံခန္႕ခြဲေရး၀န္ၾကီး ႏွင့္အတူသူ၏ သက္ေတာ္ေစာင့္ ရဲေဘာ္ေမာင္ေထြးတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အမုန္းစိတ္မ်ားနဲ႕ လႊမ္းေနရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္တဲ့ သက္တန္႔ႏိုင္ငံကို မီးထဲေလာင္းခ်တာနဲ႕ တူလိမ့္မယ္။

သူဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ဖခင္ၾကီးျဖစ္တယ္။ အားလံုးလြတ္လပ္ႏိုင္ဘို႔ မိမိအေသြး ကိုစေတးခဲ့ တယ္။ ဖခင္ရဲ႕ဆႏၵကို ကၽြႏ္ုပ္တို႕ဆန္႕က်င္မလား၊ ျငိမ္းခ်မ္းဖို႕ အဓမၼမလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ျငိမ္းခ်မ္းဖို႔ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား အခ်င္းခ်င္းဆက္သြယ္ ေဆြးေႏြးနားလည္မႈရယူရမည္ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ အထူးနားလည္ခဲ့တယ္။ အားလံုးနဲ႕ သေဘာရဘို႕ ပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ခဲ့တယ္။ ကၽြႏု္ပ္တို႕ရဲ႕ ႏိုင္ငံဟာ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံျဖစ္တယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္လြတ္လပ္ဘို႔ရာ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ ဖခင္ၾကီးမ်ား ဟာတစ္ႏိုင္ငံ - လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး ဘာသာတစ္ဘာသာရယ္လို႕ လံုး၀ မရည္ရြယ္ခဲ့ဘူး။ လွပတဲ့ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုနဲ႕ ကိုးကြယ္ဘာသာေပါင္းစံုကို ရည္စူးခဲ့ၾကတယ္။

-ႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးဘာျပဳလို႕ ဆက္ျပီးေသြးထြက္သံယိုျဖစ္ေနေသးတာလဲ
-စစ္ေျမျပင္မွာကိုယ့္အမ်ိဳးသားအမ်ိဳးသမီးေတြ လူမသိရွင္မၾကားတဲ့ သၤခ်ိဳင္းထဲ ျမွပ္ႏွံသၿဂိဳလ္ျခင္း ခံေနရတာလဲ။
-အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာပုဂၢိဳလ္ေတြဟာအရင္ကထက္၊ အခုတစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအတြက္ ဘာေၾကာင့္မို႕ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကေနၾကတာလဲ။

တရားမွ်တျခင္းလမ္းေၾကာင္းနဲ႕ ျငိမ္သက္ျခင္းကိုမရွာခ်င္တဲ့ ႏိုင္ငံဟာ တရားျခင္းကို ျငင္းပယ္တဲ့ လူမ်ားဟာ ကိုယ့္သၤခ်ိဳင္းကိုကိုယ္တူးေနတာဘဲ။ ရဟန္းမင္းၾကီးဆဌမေျမာက္ သူေတာ္ျမတ္ေပါ(လ္) မိန္႕ဆိုအားေပးခဲ့တဲ့ စကားတစ္ခြန္းဟာျဖင့္ True Peace is born out of justice- စစ္မွန္ေသာ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းသည္ တရားမွ်တျခင္းမွ ေမြးဖြါးပါသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔လက္ခံက်င့္သုံးရမဲ့အခ်က္က ႏိုင္ငံေတာ္ဟာ မိသားစုလိုေနၾက ရတယ္။ ဒို႔ဟာ မတူျခားနားၾကတယ္။ မတူျခားနားျခင္းထဲမွာစည္းလုံးၾကတယ္။ အစစအရာရာ တညီတညာ တည္း ယူနီေဖါင္း၀တ္သလိုေနဘို႔မဟုတ္ပါဘူး။ uniformity ဟာ တိုးတက္မႈကို တန္႔ေစ ပါတယ္။ မတူျခားနားတဲ့ ကိုယ္ရည္ ကိုယ္ေသြးနဲ႔ မတူျခားနားတဲ့ အႀကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္း နဲ႔ မတူျခားနားတဲ့ ႐ုိးရား၊ စကားနဲ႔၊ မတူျခားနားတဲ့ ယုံၾကည္ကိုးကြယ္မႈေလးနဲ႔ စည္းလုံး ႏိုင္တယ္။ စည္းလုံးၾကမယ္။ Our diversity is our wealth.

အစစအရာရာကိုတညီတညာတည္းရရွိေရးအတြက္ အႀကမ္းဖက္ၿပီးအတင္းအဓမၼ လုပ္ၾကတဲ့ ႏိုင္ငံဟာ အမုန္းငရဲမွာဆုံၾကမယ္။ ေသြးထြက္သံယုိစစ္ေျမျပင္မွာ ေတြ႔ၾကမယ္။ အိုးမဲ့ယာမဲ့ အေျခအေနမွာဆိုက္ ေရာက္ၾကမယ္။ အဂၤလိပ္ ႏိုင္ငံေရးသမား Edmund Burke အဆိုအရ သမိုင္းရဲ႕သင္ခန္းစာကို မသင္ၾကား မေလ့လာမခ်င္ သူမ်ားဟာသမိုင္းရဲ႕ အမွားကိုထပ္ခါ က်ဴးလြန္ၾကမယ္ ျဖစ္တယ္။

ကြၽႏု္ပ္အေနျဖင့္ စိတ္ေလးမိပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ကို ဖ်က္္စီးဘို႔လွ်ိဳ႕၀ွက္ပူးေပါင္းႀကံစည္မႈမ်ား ႐ွိေနပါသလား။ သာမာန္အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီး မ်ားဟာၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္၊ ညီညီညႊတ္ညႊတ္နဲ႕ ေနထိုင္ဘို႔ စိတ္ဆႏၵလုံး၀ ရွိၾကတယ္။ မႏွစ္ကပဲကက္သလစ္၊ ကခ်င္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါးေက်ာက္ကပ္ေရာဂါရၿပီး ေက်ာက္ကပ္တစ္ခု ရဘို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့တယ္။ ဗုဒၶသံဃာတစ္ပါးေပၚလာၿပီး အခမဲ့ ေစတနာ သန္႔သန္႔နဲ႔ ေက်ာက္ကပ္တစ္ျခမ္း လွဴခဲ့တယ္။

ဒီဟာကတကယ့္ ျမန္မာျပည္မွာကိုးကြယ္ၾကတဲ့ဘာသာရဲ႕ ထူးျမတ္တဲ့ အႏွစ္သာရျဖစ္တယ္။ ၂၀၀၈နာဂစ္အခ်ိန္အဖြဲ႕တိုင္း လူမ်ိဳးတုိင္း၊ ဘာသာတိုင္း၊ တပါးသူစီေျပးသြားၾက၊ ကယ္ၾက၊ ကာကြယ္ၾက ကိုယ့္ရဲ႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမအရင္းပမာ၊စိတ္သေဘာ႐ွိၾကတယ္။ ကိုယ္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းကို တပါးသူန႔ဲေ၀မွ်ႏိုင္ရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးဟာဘာျပဳလို႔ ဘာသာတစ္ခုကိုပဲအတည္ျပဳၿပီး တျခားသူမ်ားကို ေဘးခ်ိတ္၊ထုတ္ပစ္ထားခ်င္တာလဲ။

ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးဟာအသိပညာေလ့က်င့္ဘို႔ က်မ္းမာေရးတိုးတက္ဘို႔ လူမွဳ႕ အဆင့္အတန္း ဖြံ႕ၿဖိဳးဘို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဖိစီးခံရတဲ့အေမွာင္ဂူထဲက ထိုးေဖါက္ထြက္ခါစ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ဒို႔အားလုံး စေတးခံရတဲ့သားေကာင္းခ်ည္း ျဖစ္ၾကတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့၂ႏွစ္အတြင္း ေမွ်ာ္လင့္စရာ အလင္းေရာင္ျခည္ ေပၚစေလး ႐ွိခဲ့ပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့အေမွာင္ထုရဲ႕ ခြန္အားဟာလဲပဲ လႊမ္းမိုး ေနတယ္။ ေထာင္ေသာင္းမက မူစလင္၊ ရခိုင္၊ ကခ်င္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းေရာက္ကုန္ၾကတယ္။ ရာေက်ာ္မက အသတ္ခံရတယ္။ သူတို႔သာမက တျခားတျခားသူမ်ားလည္းအသတ္ခံရတယ္။

ေျမေနရာမ်ားလည္းကုပၸဏီႀကီးမ်ားရဲ႕ အလုအယက္ခံရတယ္။ သိန္းသန္းမက မိမိတို႔ ေျမေနရာစီ ျပန္လာဘို႔ခက္ခဲသြားတယ္။ လူကူးသန္းျခင္း၊ မူယစ္ေဆး၀ါးသုံးစြဲျခင္းမ်ားဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အနာဂတ္ကို ဖ်က္ဆီးေနတယ္။

ကြၽႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ မိဘကဲ့သို႔အမိရဲ႕ေမတၱာနဲ႔ အဖရဲ႕သတၱိနဲ႔ သားသမီးမ်ားကို အနာဂါတ္လမ္းညႊန္ေပးၾကရမယ္။ ဒါမွထူးခြၽန္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ျဖစ္သလိုအနာဂါတ္မွာ ႀကီးျမတ္ ထူးျခားတဲ့ႏိုင္ငံၾကီး ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

မိဘဟူသည္သားသမီးမ်ား ေ၀စုမွ်တေစဘို႔ သတိထားရတယ္။ မွ်မွ်တတ ျဖစ္ေစရမယ္။
အေျခခံအေဆာက္အအုံးမ်ား ဟိုတယ္မ်ား၊ ကားမ်ား၊ လမ္းမ်ား တိုးတက္ ေနသလို ဆင္းရဲ သားေတြက ဘယ္မွာလဲ။ တိုးတက္တဲ့အက်ိဳးကို လူနည္းစုပဲ ခံစားၾကသလား။ ဆင္းရဲသူမ်ားက ပိုဆင္းရဲေနၾကသလား။ မိဘဟူသည္ သားသမီးမ်ားေ၀စုကို သတိထားရပါတယ္။

ထူးျခားေသာႏိုင္ငံႀကီးျဖစ္ေရးအတြက္ အားလုံး၊အထူးသျဖင့္ ဘာသာတိုင္းမွ ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ားမိဘမ်ားရဲ႕ မြန္ျမတ္စိတ္နဲ႔႐ွိၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ အားခ်ိတဲ့ခေလးကို အာ႐ုံျပဳ အေရးေပးတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ဆက္ၿပီးအဖိအႏွိပ္ဒုကၡခံရတာကို အခြင့္ မျပဳပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ တိုးတက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ျခားနားျခင္း၌စည္းလုံးျခင္း၊ မတူျခားနားျခင္း၌ ဂုဏ္သိကၡာ ေပၚစိုက္ထူထားပါတယ္။

ဒီလိုမ်ိဳးမိဘမ်ားပြဲေန႔မွာ သက္ႀကီး၀ါၾကီးလူႀကီးသူမမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ လိုပါတယ္။
- ရဲစြမ္းသတၱိနဲ႔ျပည့္လွ်ံၾကပါေစ။
- ေျမာ္ျမင္ႀကီးမားႏိုင္ပါေစ။
အားလုံးကိုသတိစကားေလးတစ္ခြန္နဲ႔ အဆုံးသတ္ခ်င္ပါတယ္။ Martin Luther king Jr.ေျပာခဲ့တာပါ။

လူေကာင္းေတြရဲ႕ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးႀကီးကို ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ေနတဲ့အတြက္ ၀မ္းနည္း ရပါလိမ့္မယ္။